Objektiften Kaçan Kareler
Yakalanamaz, anlatılamaz anlar:
* Deniz’i emzirdikten sonra kolumda kalan kulak izi. Pembiş, minik bir kulağın kolumda bıraktığı yeri öperim. Üzülürüm, kızımın kulağında kolumun izi kalmasın. Öperim tekrar, öperim.
* Deniz emerken, elini önce kulağına götürür. Sonra saçını tutar, oradan memeye geçer. Beni okşadıktan sonra el, elime gelir, biraz duralar. Sonra tekrar kulaktan başlar... Döngü devam eder, kızım beni sever.
* Emerken bir an başını memeden ayırır, annesine bakar. Bir gülüş atar, emin ve memnun emmeye geri döner, keyif yapar.
* Emerken bir an içeri baba girer. Deniz memeyi bırakır, kim gelmiş diye bakar. Sonra "Hımm babammış, ne güzel. En iyisi ben emmeye devam edeyim" der ve emer...
* Ağlamadan önce alt dudağı büzer. Büzme kızım alt dudağını der şirinlik yaparım bazen güler, sonra dudak yine büzülür. Böyle gülme/ağlama arası gidip gelmesi bizi çıldırtır, güleriz. Sonuçta bazen güler, bazen ağlar.
* Ehi ehi ehi diyerek bir sevimli ağlaması vardı, bugünlerde kayboldu.
* Koca gözlerinde kendimi görürüm bazen. Işıltıları bir de. Yansıyan ışıklarla bebiş kahvesi gözlerde neler neler görürüm ben. Binlerce alternatif gelecek görürüm, merak ederim.
* Ona öğretemeyeceğim şeyleri nasıl öğreneceğini merak ederim. Hayatının anlamını, aşkını, tutkusunu bulmayı mesela. Olacağı kişiyi oluşturmasını izlemeyi beklerim.
* Uyandığında bazen beni görünce, a anne sen miydin, yaşasın der gibi bakar, içimiz erir, erir, erir.
* Bazen huzursuzlandığında, anne götür beni bakışları attığında bir sarılır sıkı sıkı. Gömülür enseme, annekız bütünleşiriz.
* Ona şarkı söylerken kendimizden geçtiğimizde, baba gelir bazen, bize bakar. Çok güzel bakar bize.
Binlerce an. Binlerce mutluluk.
* Deniz’i emzirdikten sonra kolumda kalan kulak izi. Pembiş, minik bir kulağın kolumda bıraktığı yeri öperim. Üzülürüm, kızımın kulağında kolumun izi kalmasın. Öperim tekrar, öperim.
* Deniz emerken, elini önce kulağına götürür. Sonra saçını tutar, oradan memeye geçer. Beni okşadıktan sonra el, elime gelir, biraz duralar. Sonra tekrar kulaktan başlar... Döngü devam eder, kızım beni sever.
* Emerken bir an başını memeden ayırır, annesine bakar. Bir gülüş atar, emin ve memnun emmeye geri döner, keyif yapar.
* Emerken bir an içeri baba girer. Deniz memeyi bırakır, kim gelmiş diye bakar. Sonra "Hımm babammış, ne güzel. En iyisi ben emmeye devam edeyim" der ve emer...
* Ağlamadan önce alt dudağı büzer. Büzme kızım alt dudağını der şirinlik yaparım bazen güler, sonra dudak yine büzülür. Böyle gülme/ağlama arası gidip gelmesi bizi çıldırtır, güleriz. Sonuçta bazen güler, bazen ağlar.
* Ehi ehi ehi diyerek bir sevimli ağlaması vardı, bugünlerde kayboldu.
* Koca gözlerinde kendimi görürüm bazen. Işıltıları bir de. Yansıyan ışıklarla bebiş kahvesi gözlerde neler neler görürüm ben. Binlerce alternatif gelecek görürüm, merak ederim.
* Ona öğretemeyeceğim şeyleri nasıl öğreneceğini merak ederim. Hayatının anlamını, aşkını, tutkusunu bulmayı mesela. Olacağı kişiyi oluşturmasını izlemeyi beklerim.
* Uyandığında bazen beni görünce, a anne sen miydin, yaşasın der gibi bakar, içimiz erir, erir, erir.
* Bazen huzursuzlandığında, anne götür beni bakışları attığında bir sarılır sıkı sıkı. Gömülür enseme, annekız bütünleşiriz.
* Ona şarkı söylerken kendimizden geçtiğimizde, baba gelir bazen, bize bakar. Çok güzel bakar bize.
Binlerce an. Binlerce mutluluk.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder